VOORBIJ HET BEKENDE FORT
Voorbij Dún Aonghasa: de andere oude vindplaatsen van de Aran-eilanden
De ruïnes van de Seven Churches, het rechthoekige Worm Hole en het fort Dún Chonchúir op Inis Meáin — drie Aran-sites die veel minder drukte trekken dan Dún Aonghasa.
Bekijk Aran Islands-trips op GetYourGuide ↗Een trio van Aran-locaties die vaak worden overgeslagen
Dún Aonghasa trekt bij een eerste bezoek de meeste aandacht, en dat is gezien de omvang en de ligging ook volkomen begrijpelijk, maar elk van de drie eilanden herbergt minstens één andere plek die de extra omweg zeker waard is als uw dag het toelaat. Alleen Inis Mór al telt de kloosterruïnes van de Seven Churches en het bijzondere rechthoekige zeebad dat bekendstaat als de Worm Hole, beide per fiets vanuit de belangrijkste haven te bereiken zonder al te veel extra inspanning, terwijl Dún Chonchúir op Inis Meáin qua visuele impact wellicht net zo indrukwekkend is als Dún Aonghasa zelf, alleen door een fractie van het aantal bezoekers wordt gezien.
De Zeven Kerken — meer namen dan kerken
Na Seacht dTeampaill, oftewel de Zeven Kerken, op Inis Mór groeide uit tot een van de grootste kloosternederzettingen in het westen van Ierland, nadat het was gesticht in het spoor van Sint Brecan, een missionaris die traditioneel wordt geassocieerd met de vijfde eeuw, hoewel de oudste bewaard gebleven gebouwen van latere datum zijn. Ondanks de naam staan er vandaag de dag nog maar twee kerken — Teampall Bhreacáin en Teampall an Phoill — overeind, naast een bijenkorfvormige stenen hut, een heilige bron, een begraafplaats en diverse gebeeldhouwde kruisen verspreid over het terrein. Waarom het precies "zeven" heet, is onder historici nog altijd onderwerp van debat, met theorieën die variëren van een verloren pelgrimsroute-telling tot de zeven heiligen die naar verluidt op deze plek begraven liggen.
De langzaam opgebouwde middenbeuk van Teampall Bhreacáin
Het grootste bouwwerk van de Seven Churches, Teampall Bhreacáin, werd niet in één bouwcampagne opgetrokken — de constructie strekte zich uit over verschillende afzonderlijke fasen, van ongeveer de achtste eeuw tot en met de dertiende. De oudst bewaard gebleven hoek toont tiende-eeuws metselwerk met een kenmerkend uitstekend hoekelement, een zogenaamde anta, een detail waar archeologen op vertrouwen om vroege Ierse kerkgebouwen te dateren wanneer schriftelijke bronnen schaars of volledig afwezig zijn. Wie de site vandaag bezoekt, al is het kort, leest zo meerdere eeuwen bouwgeschiedenis die zichtbaar in één relatief kleine voetafdruk van ruïneus metselwerk zijn gelaagd.
Poll na bPéist — het Wormgat
Aan de westkust van Inis Mór, niet ver van Dún Aonghasa, ligt een opvallend rechthoekig zwembad genaamd Poll na bPéist, dat strak is uitgesneden in de vlakke kalkstenen plaat en gevuld wordt door de zee via verborgen kanalen onder het omringende gesteente. Op het eerste gezicht lijkt het door de mens gemaakt, maar het is volledig natuurlijk, gevormd over een zeer lange tijdschaal door erosie die de bestaande breuklijnen van het gesteente volgde, niet door enige menselijke hand. Door zijn bijzondere geometrie was het opvallend genoeg om etappes van de Red Bull Cliff Diving World Series te huisvesten, waarbij deelnemers van een platform op ongeveer 28 meter boven het water in het smalle, donkere zwembad eronder springen.
Dún Chonchúir — het reusachtige ovale fort van Inis Meáin
Het Dún Chonchúir op Inis Meáin is een stenen fort van droog metselwerk dat qua omvang werkelijk wedijvert met Dún Aonghasa: een ovale omwalling van ongeveer 70 meter lang en 35 meter breed, met muren die op sommige plekken tot zeven meter hoog reiken en zijn opgetrokken uit strak gestapelde kalksteenblokken. De precieze ouderdom is onzeker — schattingen plaatsen de voornaamste bouwfase ergens tussen de IJzertijd en de vroege middeleeuwen, en net als Dún Aonghasa is het fort mogelijk in die periode meer dan eens herbouwd of verbouwd. Omdat Inis Meáin veel minder dagjesmensen trekt dan het grotere buureiland, wordt Dún Chonchúir vaak bezocht in bijna volkomen stilte.
Synge's Chair in de buurt
De toneelschrijver J. M. Synge woonde tussen 1898 en 1902 op Inis Meáin, waar hij onderzoek deed voor wat later zijn boek The Aran Islands zou worden, en bracht lange periodes door met het van dichtbij observeren van het eilandleven. Een winderige klifplek bij Dún Chonchúir staat plaatselijk nog altijd bekend als Synge's Chair, en volgens de overlevering was dit een plek waar hij graag zat, uitkeek over de baai naar Inis Mór, en schreef. Zijn tijd op de eilanden voedde direct zijn latere, veel beroemdere toneelstuk The Playboy of the Western World, dat sterk putte uit de verhalen en spraakpatronen die hij daar hoorde.
Nog aan het kiezen tussen de eilanden, of twijfelt u of u de Cliffs of Moher wilt toevoegen?
Laat uw e-mailadres achter en ongeveer wanneer u reist — wij sturen u een kort overzicht van hoe Inis Mór, Inis Meáin en Inis Oírr zich tot elkaar verhouden, welke veerboten vanuit Galway en Doolin varen, en wanneer de Cliffs of Moher-cruise als toevoeging de moeite waard is.